We hebben een werkelijk grandioos jaarconcert achter de rug. Na al het harde werken van het hele orkest en natuurlijk dirigent, werd het een geslaagde "performance", waarbij alles klopte. Muzikaal-technisch gezien, want bijna had een ongelukkige manoevre van de voorzitter de hele tombolatafel aan diggels gemaakt. Nu bleef de schade beperkt tot 1 fles wijn en helaas ook schade aan de schijnwerper-installatie van de NFGD. Mijn (herhaalde) waardering gaat natuurlijk ook uit naar de mensen van de NFGD, die ondanks de tijdsdruk een foutloze ondersteuning met de beeldpresentatie gaven. Peter: alsnog hardstikke bedankt voor deze support. Zonder deze ondersteuning hadden wij deze prestatie nooit kunnen leveren! We kunnen hier als vereniging zeer trots op zijn: we blijken telkens weer in staat tot het leveren van een prestatie van formaat en dat geeft een goed gevoel. In de zaal was er alom waardering en bewondering. "Fantastisch, dat het allemaal zo mooi klopte met de muziek en beelden", "wat hebben jullie hier hard voor moeten werken", "ik ben als collega-muzikant een beetje jaloers op jullie", "ik wilde, dat wij ook zo'n sponsor hadden....." dat waren een paar citaten uit de talloze positieve commentaren, die ik gisteravond over mij heen kreeg. Maar ook de dirigent werd door veel mensen aangesproken met waarderende woorden. Ook de beheerder van de kerk (die op een fantastische manier haar medewerking verleende) was na afloop vol lof over twee dingen: de muzikale prestatie en de ondersteuning, die we boden bij het weer in orde brengen van de zaal. "Dat heb ik wel eens anders meegemaakt"', zei ze veelbetekenend. Kortom: een herhaling van deze voorstelling zal er niet in zitten en zeker niet op korte termijn. Zo'n topprestatie moet je trouwens even willen "koesteren" en niet overmorgen meteen willen overdoen!
Nogmaals: allemaal gefeliciteerd!
N.B. de foto's zijn "aangeleverd" door Else, die ook nog haar persoonlijke reactie toevoegt!
Wat was het een geweldig concert hè? Wij hebben zelf erg genoten, maar onze 18 gasten ook.
Allemaal vol lof en diep onder de indruk!
Alleen was volgens één van hen The Magnificent Seven een grote notenbrij, en was de melodielijn (derde partij) nauwelijks hoorbaar…
En de overgang van The Rainbow Warrior naar het volgende nummer was te groot, veel mensen in de zaal waren geraakt, sommigen in tranen ook, en dan opeens zo’n vrolijk nummer . . . dat contrast werd als te heftig ervaren.
O, en een paar mensen zeiden dat er zo weinig naar de dirigent gekeken werd… wie heb ik dat eerder horen zeggen??!
Maar zelfs mijn puberzoon Remy zei dat het hem mee was gevallen: hij vond het best goed gedaan en best goed klinken. “Een accordeon komt veel beter tot zijn recht bij optredens in zo’n grote ruimte dan bij het bespelen in een huiskamer van een klein huisje zei hij. “En zo alle partijen bij elkaar, dat klinkt toch veel beter dan alleen zo’n derde partij . . . ja, best aardig”, was zijn oordeel.
Yvonne vond het nog mooier dan ze, na vorig jaar, al meende te kunnen verwachten. En mijn zus, en nicht, en nicht van nicht, en nicht van nicht van nicht vonden het ook allemaal erg mooi, evenals de aanwezige Viswijven met partners. Dus erg veel complimenten en enthousiasme, ook door de combi van beeld en geluid.
Die foto’s, kan ik die nog ’s bezichtigen? Alles wat op de website staat ken ik wel, maar er waren nog meer oude foto’s, heb ik begrepen.
Zou ik leuk vinden om ook ’s te zien.
Ik vind het heel jammer om er op de komende repetitie niet bij te zijn, wat dat wordt vast nog wel ff nagenieten.
Maar weet van mij dat ik het een groot voorrecht vind om zo heerlijk samen te kunnen musiceren!
En bij zo’n fijne club horen, en elkaar wekelijks zien . . . een beetje familie, voor mij.
Ik vind het jammer dat ik niet met jullie mee opgegroeid ben, maar nu alsnog is ook heel fijn.
Ik ben er echt heel blij mee, en word er elke keer ook blij van!
Op 7 oktober hadden we weer eens een zorgconcert, ditmaal in Huize Rivierenbuurt in de Christoffel Plantijnstraat. Weinig publiek deze keer, maar alles bij elkaar wel een leuk concert met enthousiaste mensen in de zaal. Voor het concert nog even met Hans van Lit gebeld om hem sterkte te wensen met zijn a.s. dotteroperatie. Een kwartier na ons gesprek werd de afspraak afgezegd en verplaatst naar vrijdag 15/10.....
Intussen zijn we druk bezig met het opstellen van een programmaboekje voor het jaarconcert op 20 november a.s. met het 'sGravenDAAGS Symfonieorkest, waarmee op 16/10 en 13/11 op zaterdagmorgen (extra) gerepeteerd wordt. De zwager van Pasha (Hans Karremans) maakt een ontwerp voor het programma.
Deze week vernamen we het trieste nieuws van het overlijden op 89-jarige leeftijd van de moeder van Jan de Haan. mw. de Haan is gedurende vele jaren, samen met haar echtgenoot, een trouwe bezoekster van onze activiteiten geweest. Een trouwe fan om het zo maar te zeggen. Wij wensen Jan, Corrie, Henk en de verdere familie sterkte bij het verwerken van dit verlies.
Intussen blijkt Hans ook gisteren (vrijdag 15/10) niet geopereerd, omdat de chirurg vaststelde, dat dotteren niet zinvol was en toch een bypassoperatie noodzakelijk was. Daarvoor gaat Hans weer op de wachtlijst (1 tot 2 maanden). We kunnen Hans alleen maar sterkte wensen!
Komende weken is alle aandacht en energie gericht op de voorbereiding op het bijzondere concert op 20 november. De kaarten gaan € 10 per stuk kosten inclusief 1 consumptie. Praat al uw familie, vrienden en kennissen alvast richting Bergkerk!
