Het gewone leven draait weer

Inmiddels is het ophalen van herinneringen en het bijpraten vorige week donderdag op de eerste repetitie volop losgebarsten en zou je haast vergeten, dat het normale orkestleven weer is begonnen. Een drukke maand staat voor de deur, te beginnen met een zorgconcert in Duinrust. Ik weet eigenlijk niet of we daar eerder geweest zijn....

Wijziging woensdag-programma

Zojuist had ik contact met Fausto Fabi van Scandalli (of eigenlijk Menghini, de fabriek van Scandalli, Paolo Soprani en SEM), die mij liet weten, dat de week na het concours het Paolo Sopranihuis gesloten is. Betekent, dat dit onderdeel uit het programma vervalt en voor de woensdag overblijven: Museum (is mij bevestigd, dat onze komst accoord is!), lunch (of pranzo) in een trattoria in het centrum van Castelfidardo (door Fausto Fabi gereserveerd) en daarna bezoek aan de Menghini-fabriek.

Weer het weer en een virtuele toer door het hotel

UInderdaad: de weersvoorspellingen gaan weer de goed ekant uit: na wat bewoldking zou volgens de laatste informatie a.s. zaterdag de zon schijnen in de provincie Ancona. Dus maak er toch maar een "gemengde" koffer van. Overigens wie de berichten van het weer van uur tot uur wil volgen, kijkt op deze pagina. Wie een virtuele toer wil maken door het hotel, klikt op deze pagina. Geruststelling: ze hebben hoe dan ook stoelen zonder armleuning beschikbaar, dus repeteren kunnen we!

Matige weersvoorspellingen

Met een nieuwsgierig oog kijk ik nu natuurlijk elke dag even naar de weersberichten in de omgeving van Ancona. Met hoop, maar ook uit praktische overwegingen i.v.m. het inpakken van de koffers: nemen we korte broeken en zonnige truitjes mee, of pakken we toch een paar extra truien, stevige sloggi's en paraplu's in. Mijn advies: hou het op het laatste, want de voorspellingen geven helaas geen mooi weer: dinsdag nog zon na een zonnige zondag en maandag, maar vanaf woensdag slaat de bewolking en regen toe. Tenzij: van hogerhand wordt ingegrepen en de hemel alsnog blauw trekt..... Overigens zal ik proberen (KRAS heeft laten weten, dat er op de kamers internet-aansluiting - tegen betaling - aanwezig is) vanuit senigallia een "dagboek" in de vorm van een speciale weblog bij te houden. Voor het thuisfront: deze is te vinden op pagina: reisverslag GCA Italie

E-mail van de burgemeester van Senigallia

Omdat ik toch een beetje gepikeerd was over de Italiaanse gemakzucht m.b.t. het niet beantwoorden van mijn 4 E-mails aan het bureau van toerisme in Senigallia over de vraag of wij nog ergens extra konden concerteren, heb ik mij nog maar eens tot de burgemeester (il sindaco) van Senigallia gewend. En wonder boven wonder, ik kreeg per kerende post een reactie, die neerkwam op het volgende: "Sorry voor het niet beantwoorden van uw E-mails. Helaas heb ik niet kunnen vaststellen waar uw E-mails beland zijn. Wel is het zo, dat de door u voorgestelde Rotonda zich niet leent voor grotere orkesten maar slechts voor kleinere ensembles en bovendien is de Rotonde tot eind september geopend. Het andere theater, dat wij in Senigallia hebben is helaas in de week, dat u hier bent, bezet. Overigens zou een optreden van uw orkest beter passen in een groter programma. Ik hoop van ganser harte, dat u nog eens met het orkest naar Le Marche komt en dan zullen wij u graag de gelegenheid geven ergens op te treden" Tja, het is in elk geval een beleefde E-mail, die veel van de verkeerde indrukken van lagere goden bij de gemeente Senigallia, goedmaakt. Maar of we binnenkort weer naar Le Marche (de provincie) gaan? Wie weet?

De virtuele beleving van Siena

Als je alvast een indruk wilt hebben van wat je maandag 15 oktober, na een lange reis en een naar wij hopen succesvol concours dat wel, gaat zien in Siena, klik dan eens op de volgende regel: Indrukken van Siena en het Piazza del Campo Je zult straks moeite hebben om dit plein te verlaten, er afscheid van te nemen, want het is werkelijk heel fascinerend. Els en ik gaan er straks al voor de vierde keer heen en we kijken er weer naar uit. Overigens is de weersontwikkeling in de omgeving van Ancona resp Senigallia op dit moment positief: de komende week is het er rond de 22/23 graden. Dat biedt nog geen garantie voor de volgende week, wel hoop....

La grande sorpresa della categoria A

De grote verrassing kwam vandaag: we wilden toch graag weten wie onze concurrenten zijn in de categorie A, de hoogste categorie voor accordeonorkesten bij het concours in Castelfidardo. Dus weer gemaild en, omdat we zo ongeduldig zijn, gebeld. Eerlijk gezegd was ik al een beetje argwanend, want als wij (GCA) in categorie A spelen en die begint om 11.00, terwijl categorie B na ons, om 12.00 begint en wij spelen 45 minuten..... Carla Cipoletti redde mij uit de droom: GCA is het enige deelnemende orkest in categorie A. Of dat ook betekent, dat we automatisch de hoofdprijs krijgen kon de daaropvolgende discussie niet helemaal duidelijk maken. Wat ik begreep is, dat de kwaliteit toch betrokken zal worden bij de vraag of wij "in de prijzen" gaan vallen. Maar zeker is dus wel, dat wij ook zullen moeten deelnemen aan de "slotmanifestatie" op zondagavond.

Nog meer info over Senigallia

Al surfend op internet loop je zomaar ineens tegen een andere website van Senigallia aan. In het Engels! Kijk maar eens even, wellicht zie je interessante dingen! Inmiddels is duidelijk, dat een extra concert op de "pier" (La Rotonda) van Senigallia geen haalbare kaart is. De pier is namelijk vanaf eind september nog alleen zeer beperkt geopend: za-dag van 17.00 - 20.00 en zondag van 10.00 - 12.00. Concerten worden er dan niet meer gegeven. Misschien kunnen we ter plekke nog wel iets spontaan kunnen organiseren. Met het bestuur hebben we dinsdagavond het hele draaiboek rond gemaakt. Dit komt uiteraard ook voor de reisdeelnemers beschikbaar.

Zaterdag schijnt de zon in Senigallia

Vanmorgen nog uitvoerig contact gehad met een medewerkster van het organisatiebureau van het concours in Castelfidardo, Giuliana Guerrini. Afgestemd, dat we ons op zondagmorgen melden voor het concours. Maar om alle detials te bekijken is het wellicht een goed idee als het bestuur zich zaterdag ter plekke op de hoogte stelt van de "logistieke" mogelijkheden/problemen zoals parkeren bus (er schijnt om de hoek van de speelzaal geparkeerd te kunnen worden), uitladen instrumenten etc en dan tevens de formaliteiten afrondt: inleveren partituren, ophalen toegangsbewijzen etc. Kunnen we ook meteen de route verkennen van Senigallia naar Castelfidardo, want we praten altijd nog over een afstand van ca 50 km. Overigens treden we op vanaf 11.00 uur (in alfabetische volgorde te beginnen met de letter Y), maar het precieze tijdstip hopen we ook zaterdag te vernemen. We vernamen, dat de toegang gratis is, fijn om te weten voor onze "supporters". We treden op in de Sala San Fransisco aan de Via Mordini vlak naast het stadhuis. Overigens probeer ik alvast het weer in de omgeving in de gaten te houden. De vooruitzichten zijn, dat het in het weekend (vanaf "sabato") weer beter gaat worden.

Concours op zondag

Vanuit Benissa (Costa Blanca), waar Els en ik van de laatste twee dagen van onze vakantie genieten, kan ik melden, dat wij op zondag 14 oktober zullen spelen op het concours in castelfidardo. Hetgeen dus betekent, dat we zaterdag kunnen repeteren en dat dus niet vrijdagavond behoeven te doen. Dit was een ontbrekende informatie, waar we met smart op zaten te wachten. En nu gaan we het draaiboek voor de hele concertreis gauw afmaken!

De laatste loodjes

Italië komt angstwekkend snel dichterbij en er moet nog wel even aan de concoursnummers getrokken worden. En geduwd natuurlijk want met alleen trekken lukt het ook niet op zo´n ding. Dus heeft het bestuur extra repetities ingelast. Het volledige schema is nu als volgt: Woensdag 19 september, donderdag 20 september, woensdag 26 september, donderdag 27 september, woensdag 3 oktober, donderdag 4 oktober. Al deze repetities zijn in de Lijsterbesstraat. (Na afloop van de repetitie van 4 oktober gaan de instrumenten mee naar Zoetermeer). Dinsdag 9 oktober generale repetitie bij de NFGD in Zoetermeer. Donderdag 11 oktober. Bingo!! Alles zit!! It giet oan!! Italië here we come!! Vroeg uit de veren, busje komt zo en wegwezen!! Waar we al maanden naar toe leven, gaat nu toch eindelijk gebeuren. En ik ben ervan overtuigd, dat het met deze groep ontzettend gezellig en leuk wordt. Ik verheug mij er in ieder geval op.

Instrumenten beoordeeld en getaxeerd

In hun vrije tijd waren Heinz en Friso van de firma Gert Nijkamp uit Apeldoorn gisteravond op onze repetitie om alle instrumenten te beoordelen en taxeren t.b.v. de verzekering i.v.m. onze reis naar Castelfidardo/Senigallia. Uiteindelijk heeft hun inspanning geleid tot taxaties, waarbij in een aantal gevallen rekening is gehouden met dringend geadviseerde herstel- en/of onderhoudswerkzaamheden. Twee accordeons gingen meteen mee voor een spoedreparatie en twee neem ik er eind september nog mee naar Apeldoorn. Heinz en Friso: bedankt.

Cover van het concoursprogramma bekend

De cover van het concoursprogramma in Castelfidardo is bekend en te zien op de homepage van Castelfidardo. De inhoud van het programma alsmede het tijdstip waarop GCA wordt geacht te acteren, wordt omstreeks 15 september vastgesteld. Immers: de inschrijving sluit 31/8 en daarna pas gaat de organisatie alles indelen. Wij hebben natuurlijk een stille hoop, dat we op zondag moeten musiceren, want dan kunnen we zaterdag nog een keer voor het laatste repeteren. Maar of aan die "droom" voldaan wordt......nog even spanning dus. Enne, nee, van Senigallia en la Rotonda en een eventueel extra concert: nog geen nieuws

Vakantie bijna voorbij

Terwijl een (groot) deel van het orkest tijdens de vakantieperiode in groepjes heeft doorgerepeteerd en Els en ik in Vierhouten zijn gebleven (donderdag 30/8 zijn we er wel bij), zijn we druk bezig met de laatste "losse eindjes" van de Italiereis zoals: 1. Afronden van de verzekeringsperikelen, waarvoor Heinz en Friso van de fa Nijkamp op 6 september naar den Haag komen; 2. Alsnog proberen een concert ter plaatse voor elkaar te krijgen: blijkt een zeer lastige klus, het Italiaanse orkest werkt niet echt enthousiast mee ende plaatselijke autoriteiten wijzen vooral naar elkaar en/of zijn nog met vakantie; 3. opstellen volledig draaiboek, dat elke deelnemer natuurlijk ook nog krijgt Tot volgende week 30/8 en 6/9 P.S. Een jaarlijkse traditie werd in ere gehouden: afgelopen week kwamen Frans en Annet Visser weer op bezoek bij ons in Vierhouten en dat betekende natuurlijk ook muziek maken op de kleine accordeons!

Alle facturen verstuurd

Inmiddels heeft onze penningmeester alle facturen voor de "finale" betaling van de reissom voor Italie verzonden met het verzoek om uiterlijk op 28 augustus aan alle verplichtingen te hebben voldaan. Dat is ook nodig, want Wil moet de dagen daarna de "finale" factuur aan KRAS voldoen en GCA mag natuurlijk niet in liquiditeitsproblemen komen. Begint het bij jullie ook steeds meer te kriebelen? Bij mij wel, ook al omdat de laatste "organisatorische" hobbeltjes nog genomen moeten worden zoals de (mogelijke) organisatie van een extra concert in Senigallia. Is nog niet rond. Ik heb het al eerder gezegd: Italianen organiseren niet zo graag lang tevoren, dus ook in september zullen we er nog verder achter aan moeten zitten. En intussen oefent GCA door, ook tijdens het zomerreces...

Oplossing voor verzekeren van de instrumenten

Wil was al een tijdje bezig met het rondkrijgen van de verzekering voor de instrumenten voor de reis naar Italie. Probleem bleek te elfder ure te zijn, dat de NOVAM alleen maar wil verzekeren als er per instrument een waardetaxatie is, vastgesteld door een erkend accordeonbedrijf. Jl zaterdag bleek men bij Gert Nijkamp bereid dat voor ons te verzorgen, maar daarvoor is het nodig, dat alle leden op de eerste officiele repetitie op 6 september aanwezig zijn. Er komen dan 2 medewerkers van Nijkamp (Heinz en Friso), die proberen een waarde per instrument vast te stellen. Graag dus op die donderdagavond iedereen aanwezig. Als je instrument er die avond niet is, kan GCA niet voor een verzekering zorgdragen. Overigens is men bij Nijkamp ook (alsnog) bereid om naar ons (eigen) electronium te kijken. Ton heeft het apparaat bij Hans van Lith opgehaald en naar Apeldoorn gebracht.

Laatste officiele repetitie

A.s. donderdag 19 juli hebben we de laatste (althans officiele) repetitie. Tijdens de zomervakantie zal er in groepjes doorgerepeteerd worden voorzover mensen althans niet met vakantie zijn of om andere redenen verhinderd zijn. Waarschijnlijk kan Gerdien deze avond alsnog een electronium proberen, want Haganum heeft zich bereid getoond een electronium (een "oud beestje", maar nog goed werkend) beschikbaar te stellen. Als het allemaal lukt haalt Loes 'm op en kan Gerdien het apparaat uitproberen. Alles sal goed kom, zeggen ze in Zuid Afrika, dus waarom hier niet? Ik heb vandaag nog even telefonisch contact gehad met Riek de Vries: ze doorstaat de huidige behandeling met vallen en opstaan goed. "Nog 7 weken te gaan" was haar opmerking aan het einde van ons gesprek en die opmerking getuigt van moed en optimisme. We wensen haar sterkte en gaan er vanuit, dat ze hersteld en weer sterk op 11 oktober in de bus plaatsneemt naar Italie!

Belgie geeft accordeonpostzegels uit

In Belgie zijn speciale accordeonpostzegels uitgegeven. Dat zien we in Nederland nog niet zo gauw gebeuren!

Het "geheim" van Gert Nijkamp

Overgenomen uit de Stentor (Apeldoorns dagblad): De verbijstering en ontzetting zijn direct na de brute aanslag groot en duren nog steeds voort. Waarom moet juist Gert en zijn gezin dat lot treffen? Dat vraagt iedereen zich af die de begenadigd musicus en geslaagd zakenman Nijkamp kende. Althans meenden te kennen. Want Nijkamp loopt al een tijdje met een groot geheim rond en heeft als het ware twee gezichten. Op een paar vrienden na weet niemand ervan wat hem bezig houdt. Wat hem beheerst. Zelfs zijn vrouw Anita, met wie hij gelukkige jaren deelt, is er niet van op de hoogte. Voor haar is Gert nog steeds de zorgzame en plichtsgetrouwe echtgenoot, haar grote liefde, haar steun en toeverlaat. Hij wil haar kennelijk sparen en verzwijgt daarom wat hij enkele trouwe vrienden wel toevertrouwt; Nijkamp wordt bedreigd en niet zo'n beetje ook. Zo'n zeven weken voor het noodlot toeslaat, praat hij daar over met een oude vriend, die niet met naam en toenaam wil worden genoemd om niet verder in de zaak te worden betrokken. "Gert vertelde me niet alleen over de bedreigingen, maar ook uit welke hoek die kwamen. Ik wist niet wat ik hoorde. Vol ongeloof zei ik nog: Joh, je moet niet ouwehoeren... 'Ja, jij hebt makkelijk praten', reageerde hij. 'Maar ik heb wel kinderen'." Ook een andere, dierbare vriend neemt hij in vertrouwen. "Hij zei dat hij met de dood werd bedreigd. Het klonk heel serieus. Meer wil en kan ik er niet over kwijt. Uit respect voor Gert. Ik ben er kapot van, van zijn dood." Nijkamp doet geen aangifte van de bedreigingen, zo blijkt uit politiegegevens. Hij verbergt datgene wat hem ten diepste bezighoudt voor de buitenwereld. Zo is er begin juni nog een grote accordeonshow in zijn winkel aan de Asselsestraat, er komen dik duizend mensen op af van heinde en verre. Nijkamp oogt ontspannen, de dag verloopt gesmeerd. Niets wijst erop dat hij nog maar kort daarvoor is bedreigd. Niets wijst er ook op dat hij kort daarna zal worden doodgeschoten... Hij wil Anita niet confronteren met de doodsbedreigingen aan zijn adres. Ook om te voorkomen dat het onbezorgde leventje van Gertje onder druk komt te staan, leggen vrienden achteraf uit. Gertje, het zesjarige zoontje van hem en Anita, is zijn oogappel. Overigens zonder zijn zoon en dochter uit een eerder huwelijk te kort te willen doen. Als Nijkamp niet voor zaken in het buitenland vertoeft, brengt hij zijn zoontje elke ochtend iets voor half negen met zijn donkerkleurige Mercedes naar school. Zo ook op de fatale donderdag. Vrolijk huppelt het mannetje het schoolplein op van de Berg en Bosschool in de gelijknamige villawijk. Gert brengt hem tot aan de deur van het schoolgebouw. Het is de laatste keer dat hij afscheid van hem neemt. Precies een week later neemt Gertje afscheid van zijn vader, tijdens de uitvaartdienst. Wanneer Nijkamp in zijn auto wil stappen om Anita op te halen om volgens vaste gewoonte samen naar het werk te gaan, wordt hij neergeschoten. Een zuivere liquidatie die Apeldoorn op zijn grondvesten doet schudden, uitgevoerd door een professional die nauwelijks sporen naliet. Deze week bleek tijdens de uitzending van Avro's Opsporing Verzocht nog eens hoe weinig informatie er is over bijvoorbeeld de kleding en het uiterlijk van de schutter of de scooter waarop hij reed. Opvallend is dat de kleine Gertje eerder die week ziek is en thuis blijft. Voor Gert Nijkamp betekent dat waarschijnlijk uitstel van executie in de meest letterlijke zin van het woord. Het heeft er tenminste alles van weg dat de schutter al dagen in de wijk en rond de school op zijn slachtoffer loert. Sommige buurtbewoners weten de politie namelijk te vertellen dat al enkele dagen voor de aanslag bij tijd en wijle een onbekende scooterrijder is gezien. Nijkamp staat wijd en zijd bekend als een harde werker met zijn hart op de goede plek. Zowel zakelijk als privé. Als iemand uit zijn directe omgeving hulp nodig heeft, staat hij klaar. Dan legt hij zaken waarmee hij bezig is zelfs neer. Niemand uit zijn uitgebreide vrienden- en kennissenkring kan dan ook geloven dat hij vijanden heeft. Er is sprake van één algemeen bekend zakelijk conflict; met de eigenaar van coffeeshop De Palm aan de Asselsestraat, huurder van het pand dat sinds 1996 eigendom is van Anita. Van kinds af aan is Gert altijd in de weer met accordeons. In 1982 studeert hij aan het Hilversumse conservatorium af op dit instrument en twee jaar later opent hij de deuren van Muziekhuis Gert Nijkamp. Aanvankelijk drijft hij de muziekhandel met Martina, zijn eerste echtgenote. Na zijn scheiding, tweede helft jaren negentig, zet hij samen met Anita zijn schouders onder de onderneming. Samen bouwen ze die uit tot de grootste en meest gespecialiseerde accordeonzaak van Europa. Ze zetten ook samen muziekgroothandel Global Music Trading op aan de Stadhoudersmolenweg in Apeldoorn; het echtpaar begint met de import van accordeons uit China. Vanuit China gaan de casco-instrumenten naar Italië, waar ze worden voorzien van het binnenwerk. Nijkamp reist voor dit werk veel naar Italië en China en staat steeds minder in de zaak aan de Asselsestraat. Het gaat Gert voor de wind en hij raakt in goeden doen. Na de scheiding wordt Nijkamps ouderlijke woning aan de Texandrilaan, waarin hij samen met Martina woonde, verkocht en woont hij tijdelijk boven zijn muziekwinkel aan de Asselsestraat. Daarna trekt hij in bij Anita aan de Chamavenlaan, waar een verdieping bovenop wordt gebouwd zodat ook zijn kinderen uit het eerste huwelijk er een eigen kamer hebben. In 2000 koopt het paar een groot perceel aan de Zwarte Kijkerweg waarop de twee in 2003 een riant huis laten bouwen. Mogelijk wordt het koppel op de achtergrond gesteund door het familiekapitaal van Anita. De contacten met haar familie zijn in elk geval warm. Haar familie is verre van onbemiddeld, hoewel de wijze waarop dat kapitaal bijeen is vergaard de voortdurende belangstelling van de politie heeft. Overigens zonder dat het ooit tot een strafrechtelijke vervolging heeft geleid. Haar ouders houden zich onder de handelsnaam Hollandia Games onder andere bezig met speelautomaten. Ook Anita zit onder de naam Hollandia Speelautomaten in die kennelijk lucratieve business. Zoals Anita door het huwelijk met Gert in de accordeon- en instrumentenhandel terecht komt, laat Gert zich in met die speelautomatenhandel, daarbij het spreekwoord 'schoenmaker blijf bij je leest' negerend. Dat levert hem het conflict met De Palm op: de rasmuzikant wil op de plek van de coffeeshop aan de Asselsestraat een speelautomatenhal realiseren en daarvoor moet De Palm wijken. Anita is zoals gezegd eigenaar van het pand, Sevim Özyurt-Melek de huurder en eigenaar van de coffeeshop. Özyurt-Melek verzet zich via de rechter tegen het opzeggen van de huur, ook al omdat het niet lukt een andere locatie te vinden om de coffeeshop te runnen. Het opzeggen van de huur door Nijkamp krijgt de instemming van de rechtbank maar De Palm gaat daartegen in beroep. Dat beroep dient eind augustus bij het Hof in Arnhem. Een poging van Nijkamp om via een kortgeding de Palm er versneld uit te krijgen, strandt in februari van dit jaar. Nijkamp heeft haast. Het bedrijf van hem en zijn vrouw heeft al in juli 2005 een vergunning gekregen om een speelautomatenhandel te beginnen. Maar als die gokhal niet voor 1 januari 2008 de deuren opent, vervalt die en moet een nieuwe worden aangevraagd. De kans dat die opnieuw wordt verleend, is in de loop van de jaren kleiner geworden. Er zijn meer bedrijven die een gokhal willen beginnen en de gemeente Apeldoorn verleent maximaal vijf vergunningen - waarvan twee buiten het centrum. Kortom; er hangt veel af van de plannen voor de Asselsestraat, ook al omdat een plan van Hollandia Speelautomaten voor realisering van zo'n gokhal aan de Eendrachtstraat steeds minder kans van slagen lijkt te hebben. Of Nijkamp al bezig was met een 'plan B' in geval van een voor hem negatieve uitspraak van het gerechtshof, is niet duidelijk. Wel koopt de Apeldoorner vlak voor zijn dood voor ruim een half miljoen euro nog een pand pal naast coffeeshop De Palm. De advocaat van Özyurt-Melek, Louis de Leon, gaat er vanuit dat het hoger beroep gewoon doorgaat 'tenzij de procespartij om uitstel vraagt. Daar zeggen wij gezien de omstandigheden geen nee tegen'. Hij geeft aan dat zijn cliënt geen enkel belang heeft bij de dood van Gert Nijkamp. "Ik heb de zaak overgenomen vanaf het moment dat het hoger beroep loopt en sindsdien zijn twee procedures gewonnen. Er is dus geen reden om het hoger beroep met angstzweet tegemoet te zien." Hij wijst erop dat zijn cliënt 'doodmoe' wordt van de situatie. "Klanten blijven weg, hij heeft er alleen maar last van." Formeel was Gert Nijkamp trouwens ook helemaal geen partij: de procespartij is zijn vrouw Anita. Namens Nijkamps advocaat Jos de Jong klinkt door dat de dood van Nijkamp niet alleen een liquidatie is, maar ook als pure intimidatie moet worden beschouwd. Een waarschuwingsschot, weliswaar met dodelijke afloop. De vrouw van De Jong: "Anita verkeert niet alleen in absolute droevenis, maar ook in absolute angst." Muziekvrienden verbazen zich overigens wel eens over het commerciële zijpad dat Nijkamp bewandelt. Die speelautomaten en de plannen om een amusementshal te beginnen, zitten hem niet echt aan het hart gebakken. "Hij vertelde wel eens van die speelkasten af te willen", weet Heinz Schneider van Muziekhuis Gert Nijkamp. "Als hij er niet op toe hoefde te leggen, wilde hij ze wel kwijt. Het was niet echt zijn kindje. Muziek, dat was zijn grote liefde. En Anita natuurlijk." Gert kent Anita van het Apeldoorns Accordeon Orkest onder leiding van Henny Vels. Daarin speelt ook Martina, met wie hij toen nog was getrouwd. Later zou hij een eigen accordeonorkest beginnen; het Hollandia Show Orkest. De naam Hollandia is ontleend aan de speelautomatenhandel van Anita. Zij sponsorde met haar onderneming de oprichting van het showorkest. Met de dood van Nijkamp verliest het orkest zijn dirigent en houdt het na ruim dertien jaar op te bestaan. "Er is zo iets wezenlijks weggevallen. De ziel is er uit", zegt bestuurslid Femi van der Veeken. Ook haar man Rein van Laar zit in het orkest. Hij roemt Nijkamp om zijn kwaliteiten als dirigent. "Hij was in de eerste plaats een emotioneel mens, was niet altijd makkelijk als dirigent, maar sleepte je wel naar perfectie. Zonder hem kunnen we niet verder."

Overnachtingshotel bekend

Vandaag heeft KRAS Groepsreizen ons laten weten waar we op de heen- en terugweg naar en van Italie overnachten. Dat zal zijn in Worgl in Oostenrijk, dat is net voorbij de grens van Duitsland en Oostenrijk. We zullen dan zo'n 900 km gereden hebben, hetgeen wil zeggen, dat de tweede dag ons nog zo'n 700 km "oplevert". Voor wie alvast wil kijken: het gaat om hotel Post in Worgl. Waarom heten toch bijna alle hotels in Duitsland en Oostenrijk "hotel Post"? Overigens: Worgl is een leuk stadje, waar het ook 's avonds best gezellig kan zijn.